September 23, 2020

ಅಬ್ಬಕ್ಕ ವಿಶೇಷ

“ಮಾತೃ ದೇವೋಭವ ಆಚಾರ್ಯ ದೇವೊಭವ” ಲೇಖನ- ಸುಪ್ರೀತಾಜಾನುವಾರುಕಟ್ಟೆ

ಲೇಖನ- ಸುಪ್ರೀತಾಜಾನುವಾರುಕಟ್ಟೆ

ಮೊದಲ ತೊದಲು ನುಡಿ ಕಲಿಸಿ, ಬಾಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರ ದೀಪ ಬೆಳಗಿಸಿ ನಗಿಸಿ ನಡೆಸಿ ಶಿಕ್ಷಿಸಿ ಬದುಕು ಕಲಿಸುವ ತಾಯಿಯೇ ಸರ್ವರಿಗೂ ಮೊದಲ ಮಹಾನ್ ಶಿಕ್ಷಕಿ. ಅವಳ ನಂತರದ ಸ್ಥಾನ ಮನುಕೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುವರ್ಯರಿಗೆ ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ..!

ಆದರ್ಶ ಗುರು ಯಾವಾಗಲೂ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಅಣ್ಣ ಅಕ್ಕ ಎಲ್ಲಾ ಆಗಬಲ್ಲ ! ಮಾನವೀಯತೆ ಸದ್ಗುಣ ಸಚ್ಛಾರಿತ್ರ್ಯ ಕಲಿಸಿ, ಈ ಜಗದ ಶೀಲಚಾರಿತ್ರ್ಯವ ಉಳಿಸಿ, ಮಾನವತೆಯ ಸಂಬಂಧ ಬೆಸೆಯುವ ಕೊಂಡಿಯಾಗಬಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವುದು ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಮಾತ್ರ.
ಈ ಜಗತ್ತಿನ ವೇಗದೋಟದ ಮಧ್ಯೆ ಸರ್ವ ಸವಾಲುಗಳ ನಡುವೆ, ವಿಕಾಸತೆಯ ಶಿಖರದಲ್ಲಿರುವ ಮಾನವ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಅರಿವಿನ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಬದುಕಿನ ಪ್ರೀತಿ ಗೊತ್ತಾಗಬೇಕಿದೆ. ಅಖಂಡ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯಬೇಕಿದೆ. ಇದೆಲ್ಲ ಕೊಟ್ಟು ಬದುಕು ರೂಪಿಸಬಲ್ಲ ಶಿಕ್ಷಕನ ಅಗತ್ಯ ಹಳ್ಳಿ, ಪಟ್ಟಣದ ಗಲ್ಲಿಗಲ್ಲಿಗೂ ಇದೆ.

ಜಾಗತೀಕರಣ ಆಧುನಿಕರಣದ ಸೋಗಿನಲ್ಲಿ ಓಡುತ್ತಿರುವ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಡುವೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಅಭಿರುಚಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿ, ಸಂಸ್ಕಾರ ಕಲಿಸಿ, ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರೇಮ-ಸಂಬಂಧಗಳ ಅಗತ್ಯತೆ, ಸಾಮರಸ್ಯದ ನೀತಿ ಭೋಧಿಸುವ ,ಅವರೊಳಗಿನ ಅಂತರ್ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊರತರಬಲ್ಲ ಪಾದರಸದಂತ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ “ಶಿಕ್ಷಕ” ಈ ಕಾಲಘಟ್ಟದ ಮೊದಲ ಅಗತ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಕೂಡ !

ಮನುಕುಲವನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಹೆಮ್ಮಾರಿ “ಕೊರೋನಾ” ಶಿಕ್ಷಕನ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೂ ಇಂದು ಕೊಡಲಿಯೇಟು ಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಹಾಗೆ ಶಿಕ್ಷಕನ ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಕಲಾತ್ಮಕತೆ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಅನುಭವವನ್ನು ಬಳಸಿ-ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಬೇಕಾದ ಸವಾಲಿನ ಜೊತೆ, ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪ್ರಚುರ ಪಡಿಸುವ ಅಪೂರ್ವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟಿದೆ. ತರಗತಿ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸಾಮರಸ್ಯದಿಂದ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಶಿಕ್ಷಕ-ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಬದ್ಧತೆಯಿಂದ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಶಿಕ್ಷಕರೆಲ್ಲರ ಈ ಹೊತ್ತಿನ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯತೆ ಎನ್ನಬಹುದು.

ಹೌದು..! “ಕೊರೋನಾ” ದಿಂದ ಬದಲಾದ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕ ಆನ್ಲೈನ್ ಬೋಧನಾಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳ ಬಳಕೆಗೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಅಣಿಗೊಳಿಸಲು ಶಿಕ್ಷಕನೂ ಪಳಗಬೇಕು. ಸನಾತನ ಪರಂಪರೆಯ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಬೋಧನಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮ ಯಾವುದೇ ಇರಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸಬೇಕಾದ ಹೊಣೆ ಎಂದಿಗೂ ಶಿಕ್ಷಕನದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವಂತೆ ಆನ್ಲೈನ್ ಶಿಕ್ಷಣದಡಿ -ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನೇ ನೋಡದೆ ಆನ್‌ಲೈನ್ ಶಿಕ್ಷಣ, ವರ್ಚುವಲ್ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಂದಿನ ತಂದೆತಾಯಿಗಳ ಆಯ್ಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ !!
ಶಿಕ್ಷಕ -ರಕ್ಷಕರು ಒಂದು ಅಂಶವನ್ನು ನೆನಪಿಡಲೇಬೇಕು.
‘ಸಂಸ್ಕಾರ ಕಲಿಸದ ಶಿಕ್ಷಣ ಶಿಕ್ಷಣವೇ ಅಲ್ಲ…!’ಇಂತಹ ಅನ್ಯೂಷವಲ್ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಕ್ಕಳ ಜ್ಞಾನ ಭಂಡಾರ ಹೊಸ ಹೊಸ ಸಂಶೋಧನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತಿನ ಆಸ್ತಿಯಾಗದೆ, ರಚನಾತ್ಮಕ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗದೆ ವಿಧ್ವಂಸಕ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ಮುನ್ನುಡಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ..!! ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ಕೆಲವು ನಿದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಿದ್ದೀರಿ.
ಅದೆಷ್ಟೋ ಉಗ್ರರ, ನಕ್ಸಲೀಯರ ಭೃಷ್ಟ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಮನಸ್ಸಿದೆ, ಯೋಗ್ಯ ಶಿಕ್ಷಣ ದೊರಕದೆ ಯೋಗ್ಯ ಗುರುವಿನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವಿಲ್ಲದೆ ಹೀಗಾದ ಇವರುಗಳ ಸಂತತಿ ಸಾವಿರವಾಗುತ್ತಿದೆ..!

ಇನ್ನೂ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಇಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿ, ಸಮುದಾಯದ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ “ಶಿಕ್ಷಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಲುಪುತ್ತಿಲ್ಲ..” ಶಿಕ್ಷಕನಿಂದು ಇಲಾಖೆ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿ , ಪೋಷಕರ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದೊಳಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಶಿಕ್ಷಕ ಬೋಧನೆಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿರಬೇಕು, ಅವನ ಪ್ರತಿ ಬಿಡುವಿನ ವೇಳೆಯೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಮೀಸಲಾಗಿರಬೇಕು, ಅನ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳು, ನೂರಾರು ಶಿಕ್ಷಕೇತರ ಜವಬ್ದಾರಿಗಳು..! ಬದುಕು ಸಾಗಿಸಲಾಗದ ವೇತನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ..! ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯ ಕಟ್ಟುವ ಗುರುತುರ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಗೆ ಮೂಲ ತೊಡಕಾಗುತ್ತಿದೆ..! ಒತ್ತಡ ರಹಿತ ಶಿಕ್ಷಕ ೧೦೦% ಪ್ರತಿಶತ ಯಶಸ್ಸು ಕೊಡಬಲ್ಲನನ್ನೆವುದು ನನ್ನ ಅಭಿಮತ.
ಇಂದು ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞರು ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿ, ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನಾಳುವವರು, ಪೋಷಕರು ಈ ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸಿ ಶಿಕ್ಷಕನ ಹೊರೆಯನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ, ಪರಿಮಿತಿಯೊಳಗಿನ ಅವರ ಗೌರವವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು. ಐದಾರು ತಿಂಗಳಿಂದೀಚೆ ವೇತನವಿಲ್ಲದೆ, ಬದುಕಿನ ಮೂಲಭೂತ ಅಗತ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಲುಗುತ್ತಿರುವ ಅದೆಷ್ಟೋ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲಾ-ಕಾಲೇಜು ಶಿಕ್ಷಕರು, ಅರೆಕಾಲಿಕ ಉಪನ್ಯಾಸಕರುಗಳ ನೋವಿಗೆ ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಸ್ಪಂದಿಸಬೇಕು. ಶಿಕ್ಷಕ ಬೇರೇ ದಾರಿ ಕಾಣದೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಶರಣಾಗುತ್ತನೆಂದರೆ ..? ಸಮಯೋಚಿತ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದ ನಮ್ಮನಾಳುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ನೇರ ಹೊಣೆ.
ಇವೆಲ್ಲದರ ಜೊತೆಗೆ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ವ್ಯಾವಹಾರಿಕವಾಗಿ ನೋಡುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪೋಷಕರು ಮೊದಲು ತೊಡೆದು ಹಾಕಿ, ಅದೊಂದು ಬದುಕಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಮಹತ್ವದ ಸಂಸ್ಕಾರವೆಂದು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು , ಕಲಿಸುವ ಗುರುಗಳಿಗೆ ಗೌರವಿಸುವ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರ ಮನೆಯಿಂದಲೇ ಕಲಿಸಿಕೊಡಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಶಿಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿಯ ಪಾವಿತ್ರ್ಯತೆ ದ್ವಿಗುಣಗೊಂಡು ಸದೃಢ ಸಮಾಜದ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ನಾಂದಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಶಿಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿಯ ಅತೀವ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಮಹಾನ್ ಶಿಕ್ಷಕ ಡಾ. ಸರ್ವಪಲ್ಲಿ ರಾಧಾಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬವನ್ನು ಚಿರಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ, “ನನ್ನೆದೆಯೊಳಗೆ ಅಕ್ಷರ ದೀಪವ ಬೆಳಗಿಸಿ, ಸಂಸ್ಕಾರ ಕಲಿಸಿ ಬದುಕಿನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟ, ನನ್ನೊಳಗೊಬ್ಬ ” ಶಿಕ್ಷಕಿ- ಬೋಧಕಿ”ಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ ತಾಯಿಗೆ, ನ್ನನ್ನಜ್ಜಿಗೆ , ಗುರುವೃಂದದವರಿಗೆ, ವೃತ್ತಿ ನಿಭಾಯಿಸಲು ಸಹಕರಿಸಿದ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು, ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿ ಮತ್ತು ಈ ಏಳು ವರ್ಷದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಸಮೂಹಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅಂತರಾಳದ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ…

ಮುಂಬೈ ಕುಲಾಲ ಸಂಘದವತಿಯಿಂದ ಪಿಯುಸಿ ವಿಶೇಷ ವಿಧ್ಯಾರ್ಥಿನಿಗೆ ಧನ ಸಹಾಯ

ಮುಂಬಯಿ(19ಆ/2020): ಬಡತನ, ಅಂಗ ವೈಕಲ್ಯ ವನ್ನೂ ಮೀರಿ ದ್ವಿತೀಯ ಪಿಯುಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 467 ಅಂಕ ಪಡೆದಿರುವುದು, ಮನಸ್ಸಿದ್ರೆ ಏನೂ ಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡಬಹುದು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಬಂಟ್ವಾಳದ ಭಾಗ್ಯಶ್ರೀಗೆ ಮುಂಬಯಿ ಕುಲಾಲ ಸಂಘದ ಸದಸ್ಯರ ಸಹಕಾರದಿಂದ.50000 ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಯಿತು
ಭಾಗ್ಯಶ್ರೀ ಬಂಟ್ವಾಳ ತಾಲೂಕಿನ ಕೂರಿಯಾಳ ಗ್ರಾಮದ ಕೇಶವ ಕುಲಾಲ್ ಮತ್ತು ರಾಜೀವಿ ಇವರ ಸುಪುತ್ರಿ. ತಂದೆ ಕೇಶವರು ಕೂಡಾ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಅಂಗವೈಕಲ್ಯಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗಿದ್ದು ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದು ಗೂಡಂಗಡಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದು ಹಿರಿಯ ಮಗಳು ದ್ವಿತೀಯ ಬಿ.ಕಾಂ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ತಾಯಿಗೆ ಬೀಡಿ ಕಟ್ಟುವುದೇ ಕಾಯಕ. ಭಾಗ್ಯಶ್ರೀ ಕಿರಿಯವಳು.
ಈಕೆಗೆ ಸೊಂಟದ ಕೆಳಗೆ ಬಲವೇ ಇಲ್ಲ ಆದರೆ ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಆಸಕ್ತಿ. ತನ್ನ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಮತ್ತು ಪ್ರೌಢ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಲೊರೆಟ್ಟೋ ಚರ್ಚ್ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿತು ಅಲ್ಲಿಯೂ ಉತ್ತಮ ಅಂಕಗಳನ್ನೇ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ. ಅಮ್ಮ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿಯೇ ಅವಳನ್ನು ಶಾಲೆಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದು ಮತ್ತೆ ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿಯಲ್ಲಿ 470 ಅಂಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಉತ್ತೀರ್ಣಳಾಗಿ ಮುಂದೆ ಪಿಯುಸಿಗೆ ಎಸ್.ವಿ.ಎಸ್ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಕಾಲೇಜನ್ನು ಸೇರಿದ ಇವಳದ್ದು ಎಲ್ಲರೂ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ಸಾಧನೆ
ಇನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದು ಬಿ.ಕಾಂ. ಕಲಿಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಪ್ರತಿಭಾವಂತೆ ಭಾಗ್ಯಶ್ರೀ ಗೆ ಮುಂಬಯಿಯ ಕುಲಾಲ ಸಂಘವು ಆರ್ಥಿಕ ಸಹಾಯವನ್ನು ಒದಗಿಸಲು ಮುಂದೆ ಬಂದಿದ್ದು ಸಮಾಜದ ಹಲವಾರು ಗಣ್ಯರು ತಮ್ಮ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದ್ದು ಈಗಾಗಲೇ .ಸುನಿಲ್ ಆರ್ ಸಾಲ್ಯಾನ್ ಬಾಯ್ಕಲ. ಜಗದೀಶ್ ಆರ್ ಬಂಜನ್, ಅಂಬರ್ ನಾಥ್, ಸಾಯಿನಾಥ. ಬಿ. ಸಾಲ್ಯಾನ್ ದುಬಾಯಿ, ಆನಂದ ಕುಲಾಲ್ ಜೋಗೇಶ್ವರಿ, ದೇವದಾಸ ಎಲ್ ಕುಲಾಲ್ ಡೊಂಬಿವಲಿ , ಡಿ. ಐ. ಮೂಲ್ಯ ಕಲ್ಯಾಣ್ , ಮಮತಾ ಎಸ್ ಗುಜರನ್, ಆಶಲತಾ ಮೂಲ್ಯ ಗೋರೆಗಾವ್, ರಘು ಮೂಲ್ಯ ಖಾರ್ ಘರ್, ಮಾಲತಿ ಅಂಚನ್ ಐರೋಲಿ, ಸುಧಾಕರ್ ಟಿ. ಕುಲಾಲ್ ರಬಾಲೆ. ದಿವಾಕರ್ ಮೂಲ್ಯ ಏರೋಲಿ. ಪ್ರೇಮ ಎಲ್ ಮೂಲ್ಯ ವಾಶಿ. ಅಶ್ವಿತಾ ಮೂಲ್ಯ ವಾಶಿ. ಧನವಂತಿ ಎಸ್ ಬಂಜನ್ .ವಿಶ್ವನಾಥ್ ಮೂಲ್ಯ. ರೇಣುಕ ಸಾಲಿಯನ್ ಮೀರಾರೋಡ್. ಜಯ ಎಸ್ ಅಂಚನ್ ಏರೋಲಿ. ಪಿ ಶೇಖರ್ ಮೂಲ್ಯ. ಸಂಜೀವ ಬಂಗೇರ ಸಾಯನ್ ಸದಾನಂದ ಎಸ್ ಕುಲಾಲ್ ವಾಸಿ. ಜಯರಾಜ್ ಪಿ ಸಾಲ್ಯಾನ್ ಘಾಟ್ಕೋಪರ್. ಮೊದಲಾದವರು ತಮ್ಮ ಸಹಾಯ ಹಸ್ತವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

ಕುಲಾಲ ಸಂಘದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ದೇವದಾಸ ಎಲ್ ಕುಲಾಲ್, ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷ ರಘು ಮೂಲ್ಯ ಪಾದೆಬೆಟ್ಟು, ಗೌರವ ಪ್ರದಾನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಕರುಣಾಕರ ಸಾಲ್ಯಾನ್, ಕೋಶಾಧಿಕಾರಿ ಜಯ ಅಂಚನ್, ಮಹಿಳಾ ವಿಭಾಗದ ಕಾರ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷೆ ಮಮತಾ ಗುಜರನ್
ಅಮೂಲ್ಯ ಸಂಪಾದಕ ಶಂಕರ್ ವೈ ಮೂಲ್ಯ, ಜ್ಯೋತಿ ಕೋಅಪರೇಟಿವ್ ಸೊಸೈಟಿಯ ಕಾರ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷ ಗಿರೀಶ್. ಬಿ. ಸಾಲ್ಯಾನ್ ಭಾಗ್ಯಶ್ರೀಯ ಸಾಧನೆಗೆ ಅಭಿನಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದು. ದಾನಿಗಳ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಕೃತಜ್ನತೆ ಸಲ್ಲಿಸಿರುವರು.
ಕುಲಾಲ ಸಂಘ ಮುಂಬಯಿ ಆಸಕ್ತ ಕುಲಾಲ ಸಮಾಜದ ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಳೆದ 90 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸಹಕಾರ ನೀಡುತ್ತ ಬಂದಿದೆ
ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 300 ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಐದು ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಮಿಕ್ಕಿ ದಿನ ಸಾಮಾಗ್ರಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿದೆ.

ಇಂದು ಸಹೋದರಿಯರಿಗೆ ಸಂಭ್ರಮದ ದಿನ: ರಕ್ಷಾಬಂಧನ

ರಕ್ಷಾ ಬಂಧನವು ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ಬರುತ್ತದೆ. ರಕ್ಷಾ ಬಂಧನವು  ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರ ಹಬ್ಬವಾಗಿ ಆಚರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಈ ಹಬ್ಬದಂದು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣ ಅಥವಾ ತಮ್ಮಂದಿರಿಗೆ ರಾಖಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಮೂಲಕ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಹಬ್ಬಕ್ಕಾಗಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.  ಈ ಹಬ್ಬದಂದು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಸಹೋದರರಿಗೆ ದೇವರ ಮುಂದೆ ಕೂಡಿಸಿ, ಹಣೆಗೆ ತಿಲಕವಿಟ್ಟು ಕೈಗೆ ರಕ್ಷಾ ಬಂಧನ ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮನ್ನು ಸದಾ ರಕ್ಷಿಸುವ ಹೊಣೆ ನಿಮ್ಮದು ಎಂಬ ಸಂಕೇತ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರಿಯರಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾದ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನು ನೀಡಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಹಬ್ಬದಂದು ಸಂಭ್ರಮ ತುಂಬಿದ ವಾತಾವರಣ ಇರುತ್ತದೆ. ದೊಡ್ಡವರು ಚಿಕ್ಕವರು ಎನ್ನದೆ ಎಲ್ಲರೂ ಈ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಡೆ ಇರುವವರೆಲ್ಲರೂ ರಕ್ಷೆ ಕಟ್ಟುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಓಟ್ಟಗುವ ಹಬ್ಬವಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈಗಿನ ಧಾವಂತ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬ ಸೇರಿ ಆಚರಿಸುವ ಹಬ್ಬಗಳು ಮಹತ್ವ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ರಾಖಿ ಹಬ್ಬ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿಸುವ, ಜಾತಿ ಮತ ಭೇದಗಳಿಲ್ಲದ, ಬಡವ ಧನಿಕನೆನ್ನದೆ, ವಯಸ್ಸಿನ ಅಂತರವಿಲ್ಲದೆ ಆಚರಿಸುವ ಸಂಭ್ರಮದ ಹಬ್ಬವಾಗಿದೆ.

“ಆಟಿದ ಒಂಜಾತ್ ನೆನೆಪುಲು” – ಕೆ.ಎಲ್.ಕುಂಡಂತಾಯ

ಲೇಖನ: ಕೆ.ಎಲ್ ಕುಂಡಂತಾಯ(ಹಿರಿಯ ಜಾನಪದ ತಜ್ಞರು)
“ಆಡೊಂದು ಪೋಪುನ‌” ಎಂದರೆ ಮೆಲ್ಲನೆ ಸಾಗುವ ತಿಂಗಳು ಎಂದೇ ತುಳುವರು ಗುರುತಿಸುವ ತಿಂಗಳು “ಆಟಿ”.
ಸೌರಮಾನಿಗಳ ವರ್ಷದ ನಾಲ್ಕನೇ ತಿಂಗಳು .ಇದು ಕರ್ಕಾಟಕ ಮಾಸವೂ ಹೌದು .
ಕೃಷಿಕಾರ್ಯ ಮುಗಿದು ಧೋ ಎಂದು ಸುರಿಯುತ್ತಿರುವ ಮಳೆಯಿಂದ ವಾತಾವರಣ ತಂಪಾಗಿರುತ್ತದೆ . ಕಾಯಕವಿಲ್ಲದ ಅವಧಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಈ ತಿಂಗಳು ಮೆಲ್ಲನೆ ಸರಿಯುವ ಹಾಗೆ ಭಾಸವಾಗುವುದು ಸಹಜ .

| ಆಟಿದ ಮರ್ದ್ |

ಆಹಾರದಲ್ಲಾಗುವ ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದ,
ತಂಪಾದ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ , ಸುರಿಯುವ ಮಳೆಯಿಂದಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಟಿಯ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ದಿನ “ಆಟಿದ ಮರ್ದ್” – ಹಾಳೆ ಮರದ ಕೆತ್ತೆಯಿಂದ ತಯಾರಿಸುವ ಮದ್ದನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದು ರೂಢಿ . ಈ ಮದ್ದಿಗೆ ಒಂದು ಶ್ರದ್ಧೆ , ವಿಶ್ವಾಸ ,ನಂಬಿಕೆ ಹುಟ್ಟಲು ಹತ್ತಾರು ಒಪ್ಪಿಗೆಗಳು, ವಿಧಿಗಳು , ಕ್ರಮಗಳು. ಅದಕ್ಕೆ ಆಟಿ ತಿಂಗಳ‌ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಪ್ರಶಸ್ತವಾದ ದಿನ , ಇದು ಪುರಾತನವಾದ ನಿರ್ಧಾರ.ನಮಗೆ ಹುಣ್ಣಿಮೆ , ಸಂಕ್ರಮಣ ಎಲ್ಲವೂ ಪರ್ವದಿನಗಳೇ . ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಆಚರಣೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. ‘ಆಟಿಮದ್ದಿನ’ ಉಷ್ಣ ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ‘ಮೆತ್ತೆಯ ಗಂಜಿ’ ಮರೆಯಬಾರದ ಸಂಗತಿ .ಅಂತೆಯೇ ಆಟಿ
ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ “ಮದ್ದು ಕುಡಿಯುವ” ಆಚರಣೆ .
ಆಟಿ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ನಾವು ಮದ್ದು ಕುಡಿಯುವುದು . ಮುಗಿಯಲಿಲ್ಲ ಗದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ನಮ್ಮ ಬೆಳೆಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯೂ ಆಗಬೇಕಲ್ಲ . ಅಂದರೆ ಬೆಳೆಯ ಮೇಲಿನ ಕಾಳಜಿ , ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಒಂದು ಮೌಲ್ಯವಾಗಿದ್ದ ದಿನಗಳಾಗಿದ್ದುವು . ಬೆಳೆಯನ್ನು ದೇವರೆಂದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ , ಮಕ್ಕಳೆಂಬ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ರೈತ ಇವತ್ತಿಗೂ ಆ ಬೆಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ .
ನಾವು ಮದ್ದು ಕುಡಿದು ಆರೋಗ್ಯ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ‘ಎಣೆಲ್’ ಬೆಳೆಯ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಕಾಸರ್ಕದ ಮರದ ಗೆಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಗದ್ದೆಗೆ ಹಾಕುವ ಕ್ರಮವಿತ್ತು . ಈ ಮರದ ಗೆಲ್ಲು ಬೆಳೆಗೆ ಬರುವ ಮಾರಿ( ಹುಳು ಬಾಧೆ)ಯನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದೊಂದು ಒಡಂಬಡಿಕೆ .

| ರೆಡಿಮೇಡ್ ಆಕರ್ಷಣೆ |

ಕೃಷಿ ಪ್ರಧಾನವಾದ ಬದುಕು . ಮಳೆಗಾಲ ,
ಹೆಚ್ವು ಪ್ರಮಾಣದ ಮಳೆ ಸುರಿದರೆ ನೆರೆ ಹಾವಳಿ ,ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಊರುಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಪರ್ಕವೇ ಕಡಿದುಹೋಗುವ ಸ್ಥಿತಿ . ಇದು ಒಂದು ಕಾಲದ ಆಟಿ ತಿಂಗಳ ವಾತಾವರಣ .
ಆದರೆ ಈಗ ಅಂತಹ ಮಳೆಯೂ ಇಲ್ಲ , ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಾಧಿತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಸಂಪರ್ಕ ಕಡಿದು ಹೋಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕಡಿಮೆ .ನಾಗರಿಕತೆ ಬೆಳೆದಕಾರಣ , ಅದ್ಭುತವಾದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬೆಳೆದ ಈಕಾಲದಲ್ಲಿ ‘ಆಟಿ’ಯ ನೈಜ ಅನುಭವ ಆನುಭವಿಸುವ ಅವಕಾಶವೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ . ಯೋಚಿಸಲೂ ಆಗದಷ್ಟು ನಾವು ಮುಂದುವರಿದು ಆಗಿದೆ . ಕೃಷಿಯನ್ನು ಅವಗಣಿಸಿಯಾಗಿದೆ . ಆದರೆ ಆ ಪ್ರಾಚೀನ ದಿನಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸ ಬಹುದೇನೋ ?
ಆ ಕಾಲ “ರೆಡಿಮೇಡ್” ಕಾಲವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ . ಆಹಾರ – ತಿಂಡಿತಿನಸುಗಳು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿರುವುದಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿತ್ತು. ಮನೆಯಿಂದ – ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾದ ಸಂದರ್ಭ ಬಂದರೆ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೊ ಹೊಟೇಲುಗಳಲ್ಲಿ ಏನಾದರೆ ತಿಂದರೆ ಆಯಿತು , ಅವು ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ .
ಅದಕ್ಕೆ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಡಿಕೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ .
ಪೇಟೆ ಆಹಾರಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶ್ವಾಸವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ . ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಹಾಗೆ ಕಾಲಬದಲಾಯಿತು . ಮುಂದುವರಿದ – ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಧಾವಂತದಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ತಿಂಡಿಗಳು ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ , ಅವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬ ಹರಿದು ಹಂಚಾಗಿ ಕುಟುಂಬವೊಂದರ ಸದಸ್ಯರ ಸಂಖ್ಯೆ ಮೂರು ತಪ್ಪಿದರೆ ನಾಲ್ಕಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಯಿತು. ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ನಗರಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಯಿತು. ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ ಇಬ್ಬರೂ ದುಡಿಯುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಯಿತು . ಈ ದುಡಿಮೆ ಕಾರಣವಾಗಿ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಬದುಕಿನ ಅವಧಿ ಹ್ರಸ್ವವಾಯಿತು .
ಹೀಗೆ ಒದಗಿದ ಅವಸರದ ಬದುಕಿಗೆ ರೆಡಿಮೇಡ್ ಆಹಾರಗಳ ಅವಲಂಬನೆ ಸಹಜವಾಯಿತು . ಹಳ್ಳಿಯ ವಾತಾವರಣವಿಲ್ಲವಾಯಿತು . ರೆಡಿಮೇಡ್ ಆಹಾರ ,ತಿಂಡಿಗಳೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾದುವು . ಗೊತ್ತಿದೆ , ಗುಣಮಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಸಂಶಯವಿದೆ ಆದರೂ ಉಪಯೋಗ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಂತೆ ಬದುಕಿನ ಒಂದಂಗವಾಯಿತು . ಇವತ್ತಿಗೂ ನಗರದಲ್ಲಿರುವ ಮಂದಿ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ತವರಿಗೆ – ಮನೆಗೆ ಬಂದರೆ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ಸಹಿತ ಲಭ್ಯವಾದುವುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ .ಅಂದರೆ ಹಳ್ಳಿಮನೆಯ ಆಹಾರ ,ತಿನಸುಗಳೇ ಗುಣಮಟ್ಟದವು , ರುಚಿಯೂ ಇರುವಂತಹದ್ದು ,
ಕಲಬೆರಕೆಯಂತು ಖಂಡಿತಾ ಇಲ್ಲದಿರುವಂತಹದ್ದು , ಶುದ್ಧವಾದುದು ಎಂದು ಗೊತ್ತಿದೆ .
ಏನಿದು ಆಟಿ ಎಂದು , ಆಟಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಎಂದು ಆರಂಭಿಸಿ ರೆಡಿಮೇಡ್ ಆಹಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯತೊಡಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯ ಬೇಡಿರಿ .ಈ ಆಟಿ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ಕಾಪಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಆಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ತಿಂಡಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಒಮ್ಮೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ ಎಂದು .

| ನೀರುಪ್ಪಡ್ |

ಉಪ್ಪಡ್ , ನೀರುಪ್ಪಡ್ , ಗೆರೆಂಗ್ ಬೈಪಾದ್ ಉರುಟು ತುಂಡು ಮಲ್ತ್ ದ್ ನುಂಗಾದ್ ದೀತಿನವು , ಅಪ್ಪಲ , ಸಾಂತಾನಿ ,ಪೆಲತರಿ , ಮುಂತಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮಳೆಗಾಲಕ್ಕೆಂದೇ ಬೇಸಗೆಯಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಿ ವಿಶಿಷ್ಟರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಪಿಡುವ ಕ್ರಮವಿತ್ತು . ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ನೀರುಪ್ಪಡ್ದ ಮಂಡೆ , ಉಪ್ಪಡ್ದ ಭರಣಿ , ಕರ , ಬೈತ ಕುರುಂಟು ಹೀಗೆ ಹಲವು ವಿಧದ ಪಾತ್ರೆಗಳಿದ್ದುವು . ಈ ಆಹಾರಗಳ ಮೆಲುಕು ಒಂದು ಅಪೂರ್ವ ಅನುಭವ .
ಮನೆಯ ಚಾವಡಿಯಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಗೆಯ ಕೆಳಗೆ ಸಾಲಾಗಿ ನೇತಾಡಿಸಿಟ್ಟಿರುವ ಸೌತೆ ; ಮನೆಯ ಚಾವಡಿಗೂ ಒಂದು ಶೋಭೆ , ಮಳೆಗಾಲಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಪದಾರ್ಥ .ಸೌತೆಗೆ ಹೆಸರು ಮುಂತಾದ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆರೆಸಿ ಮಾಡುವ ಪದಾರ್ಥ , ಸೌತೆಗೆ ಕಾಪಿಟ್ಟ ಹಲಸಿನ ಬೋಲೆ ( ಹಲಸಿನ ಬೀಜ ) ಬೆರೆಸಿ ಮಾಡುವ ಪದಾರ್ಥವಂತೂ ಒಳ್ಳೆಯ ರುಚಿಯಾದ ಆಹಾರ . ಕೆಸುವಿನ‌ ಎಳತ್ತು ಎಲೆಯನ್ನು ಸುರುಳಿ ಸುತ್ತಿ ಒಂದು ಗಂಟುಹಾಕಿದರೆ ಅಥವಾ ಎರಡು ಸುತ್ತು ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ‘ತೇಟ್ಲ‌’. ಸೌತೆ ಅಥವಾ ಬೋಲೆ( ಹಲಸಿನ ಬೀಜ)ಯೊಂದಿಗಿನ ಪದಾರ್ಥವೂ ಒಂದು ರುಚಿಕರ ಖಾದ್ಯವೇ .
ಉಪ್ಪುನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಟ್ಟ ಮಾವಿನಕಾಯಿ ಒಂದಿದ್ದರೆ ಉಪ್ಪು ,ಕಾಯಿ ಮೆಣಸು ಬೆರೆಸಿ( ನುರ್ತುದು) ಗಂಜಿಯ ಬಟ್ಟಲಲ್ಲೆ ಗಂಜಿಯೊಂದಿಗೆ ಊಟದ ವೇಳೆಯೇ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ಮಾಡುವ ಊಟದ ರುಚಿ ಮರೆತು ಹೋಗಿ ಕನಿಷ್ಠ ಅರ್ಧ ಶತಮಾನವೇ ಕಳೆಯಿತು .ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಇದೆ ಅನ್ನಿ.
ಹಲಸಿ ಸೋಳೆ – ರಚ್ಚೆಯನ್ನೂ ಇದೇ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸುವುದಿದೆ .ಇದೆಲ್ಲ ಒಂದು ನೆನಪುಮಾತ್ರ . ಹಲಸಿನ , ಗೆಣಸಿನ ಹಪ್ಪಳಗಳನ್ನು ಗೆಂಡದಲ್ಲಿ ಕಾಯಿಸಿ ತಿನ್ನುವುದು ಒಂದು ಜಾನಪದ ಅನುಭವ .ಇವೆಲ್ಲ ಬರೆಯಲಾಗದ ರುಚಿಗಳು .
‘ತೊಜಂಕ್’ , ಕೆಸು ಮೊದಲಾದ ಸೊಪ್ಪು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಉಳಿದಂತೆ ಹಲವು ವಿಧದ ಸೊಪ್ಪುಗಳು ಮಳೆಗಾಲದ ಪದಾರ್ಥಗಳೇ ಆಗುತ್ತಿದ್ದುವು .ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಸುವಿನ ಎಲೆಯ ‘ಪತ್ರೊಡೆ’ ವಿಶೇಷ.
ಆಟಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ , ಆಟಿ ತಿಂಗಳ ಒಂದು ನೆನಪಾಗಿ ಈ ಬರವಣಿಗೆ.

ಆಟಿದ ಅಮಾಸೆ , ಆಟಿದ ಅಗೆಲ್ , ಆಡಿದ ಕತ್ತಲೆ , ಆಟಿ ಕುಳ್ಳುನಿ , ಆಟಿದ ದೊಂಬು , ಆಟಿದ ಪರ್ಬ , ಆಟಿದ ಪುಣ್ಣಮೆ,ಆಟಿಕಳಂಜೆ ,ಆಟಿಪಂತಿ ,ಆಟಿದ ಮಲಕ,ಆಟಿಪಿದಾಯಿಪಾಡುನಿ ಹೀಗೆ ಆಟಿ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಆಚರಣೆಗಳಾಗಿವೆ.

ಸೋಮವಾರ “ಆಟಿದ ಅಮವಾಸ್ಯೆ”

(ಸಂಗ್ರಹ) ತುಳುನಾಡಿನ ಜಾನಪದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಟಿ (ಆಷಾಢ) ತಿಂಗಳಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ರೀತಿಯ ಮಾನ್ಯತೆ ಇದೆ. ಆಟಿ ತಿಂಗಳ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು ಹಾಲೆ ಮರದ ತೊಗಟೆಯ ಕಷಾಯ ಕುಡಿಯುವುದು ಕರಾವಳಿ ಜನರ ಸಂಪ್ರದಾಯ.
ಆಟಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ದಿನದಂದು ಸೂರ್ಯೋದಯಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಹಾಲೆಮರದ ತೊಗಟೆಯನ್ನು ಬಿಳಿಕಲ್ಲಿನಿಂದ(ಬೊಳ್ಳು ಕಲ್ಲು) ಜಜ್ಜಿ ತೆಗೆದು ತೊಗಟೆ ತರಲಾಗುತ್ತದೆ. ತೊಗಟೆಯನ್ನು ಜಜ್ಜಿ ರಸ ತೆಗೆದು ಕರಿಮೆಣಸು, ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ, ಓಮ ಸೇರಿಸಿ ಅರೆದು ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲಾ ಖಾಲಿ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸೇವಿಸುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವಿದೆ.
ಮರಕ್ಕೆ ಆಟಿ ತಿಂಗಳ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು ವಿಶೇಷ ಔಷಧಿ ಗುಣ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ. ಹಾಲೆಮರದ ತೊಗಟೆಯ ರಸ ಸೇವಿಸಿದರೆ ಹೊಟ್ಟೆನೋವು, ಕಫ ಮತ್ತಿತರೆ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಒಂದು ವರ್ಷ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ.
ಹೀಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾಪಾಡುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕರಾವಳಿ ಜನರು ಆಟಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ದಿನದಂದು ಕಷಾಯ ಸೇವಿಸುವ ಪದ್ಧತಿ ಬೆಳೆದು ಬಂದಿದೆ. ಔಷಧೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೆ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾದರೂ ಹಾಲೆಮರದ ತೊಗಟೆ ರಸದ ಕುರಿತು ಜನರ ನಂಬಿಕೆ ಬದಲಾಗದೆ ಸಾಮಾಜಿಕ, ಧಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ತನ್ನದೇ ಆದ ಸ್ಥಾನ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.

ಪ್ರೊ.ಕೆ.ಎಸ್.ನಿಸಾರ್ ಅಹಮದ್ ನಿಧನ

ಬೆಂಗಳೂರು(3ಮೇ/2020):ಕನ್ನಡ ಹಿರಿಯ ಸಾಹಿತಿ ನಿತ್ಯೋತ್ಸವ ಕವಿ ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತಿ ಗಳಿಸಿದ್ದ ಕೆ.ಎಸ್ ನಿಸಾರ್ ಅಹಮದ್(84) ಇಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸದಾಶಿವ ನಗರದ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆದಿದ್ದಾರೆ.
ಪ್ರೊ.ಕೆ.ಎಸ್.ನಿಸಾರ್ ಅಹಮದ್ ಕನ್ನಡದ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಹಿತಿಗಳಲ್ಲೊಬ್ಬರು. ಶ್ರೀ ಅಹಮದ್ ರವರ ಪೂರ್ಣ ಹೆಸರು ‘ಕೊಕ್ಕರೆ ಹೊಸಳ್ಳಿ ಶೇಖಹೈದರ ನಿಸಾರ್ ಅಹಮದ್’.
ಜನನ 5 ಫೆಬ್ರುವರಿ 1936
ದೇವನಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ
ಇವರ ವೃತ್ತಿ ಸಾಹಿತಿ, ಪ್ರೊಫೆಸರ್
ಇವರಿಗೆ ಹೆಸರು ತಂದ ಬರಹಗಳು ನವ್ಯ ಕಾವ್ಯ
ಪ್ರಮುಖ ಕೆಲಸ(ಗಳು)
ಮನಸು ಗಾಂಧಿ ಬಜಾರು(1960)
ನಿತ್ಯೋತ್ಸವ
ಇವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು
ಪದ್ಮಶ್ರೀ, ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪ್ರಶಸ್ತಿ.
ಪ್ರೊ. ಕೆ.ಎಸ್.ನಿಸಾರ್ ಅಹಮದ್ ರವರು 1959ರಲ್ಲಿ ಭೂವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ ಪಡೆದರು ನಂತರ ವಿವಿಧ ಸರಕಾರಿ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಪಕ ಹಾಗು ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ನಿವೃತ್ತರಾದರು.
ನಿಸಾರ್ ಅಹಮದ್ ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತಿ 1೦ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಆರಂಭ.’ಜಲಪಾತ’ದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದ ಕವನ ಕೈಬರಹದ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ 21ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳು, 15 ವೈಚಾರಿಕೆ ಕೃತಿಗಳು, 6 ಮಕ್ಕಳ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃತಿಗಳು, 5 ಅನುವಾದ ಕೃತಿಗಳು, 13 ಸಂಪಾದನಾ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಹೊರತಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸು ಗಾಂಧಿಬಜಾರು ಹಾಗು ನಿತ್ಯೋತ್ಸವ ಇವು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳಾಗಿವೆ. ನಿಸಾರ್‍ ಅಹಮದ್ ಸಂವೇದನಾಶೀಲ ಹಾಗೂ ಜನಪ್ರಿಯ ಕವಿ.
1978ರಲ್ಲಿ ಇವರ ಮೊದಲ ಭಾವಗೀತೆಗಳ ಧ್ವನಿಮುದ್ರಿಕೆ ನಿತ್ಯೋತ್ಸವ ಹೊರಬಂದು, ಕನ್ನಡ ಲಘುಸಂಗೀತ (ಸುಗಮ ಸಂಗೀತ) ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಭರ್ಜರಿ ಯಶಸ್ಸು ಪಡೆಯಿತು. ಇದುವರೆಗೂ 13 ಧ್ವನಿಸುರುಳಿಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರು ರಚಿಸಿದ ಕವನಗಳು, ಗೀತೆಗಳು ಸಂಗೀತದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಚುರಗೊಂಡಿವೆ.
ಕುರಿಗಳು ಸಾರ್‍ ಕುರಿಗಳು, ರಾಜಕೀಯ ವಿಡಂಬನೆ ಕವನ
ಭಾರತವು ನಮ್ಮ ದೇಶ (ಸರ್‍ ಮೊಹಮದ್ ಇಕ್ಬಾಲ್ ಅವರ ಸಾರೆ ಜಹಾಂ ಸೆ ಅಚ್ಚಾ ಕವನದ ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾಂತರ)
ಬೆಣ್ಣೆ ಕದ್ದ ನಮ್ಮ ಕೃಷ್ಣ ಕವನ ಕವಿಯ ಬಹುಮುಖ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿವೆ.
ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳುಸಂಪಾದಿಸಿ
2006 ರ ಮಾಸ್ತಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
ಕರ್ನಾಟಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
ಗೊರೂರು ಪ್ರಶಸ್ತಿ
ಅನಕೃ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
ಕೆಂಪೇಗೌಡ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
ಪಂಪ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
ನಾಡೋಜ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
ಅರಸು ಪ್ರಶಸ್ತಿ
ಶಿವಮೊಗ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆದ 73ನೇ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ’ರಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದರು.

ಮುಂಬಯಿ: ಹಸಿದವರ ಹಸಿವು ನೀಗಿಸುತ್ತಿರುವ ಎರ್ಮಾಳು ಹರೀಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ

ಮುಂಬೈ(2ಮೇ/2020): ಕರೋನಾ ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ಸಂತ್ರಸ್ತರಿಗೆ ಮುಂಬಯಿ ಮಹಾನಗರದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ 40ಸಾವಿರ ಜನರಿಗೆ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡುವ ಎರ್ಮಾಳು ಹರೀಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಮಿತ್ರರು.
ಹೋಟೆಲ್ ಉದ್ಯಮಿಗಳಾದ ಎರ್ಮಾಳು ಹರೀಶ್ ಶೆಟ್ಟಿಯವರು ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ಘೋಷಣೆ ಆದಾಗ ಊರಿಗೆ ಬರಲಾಗದೆ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ನಿಲ್ಲುವಂತಾಯಿತು. ದಿಢೀರ್ ಆದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಿಂದ ಅನೇಕರು ಮುಂಬಯಿ ಮಹಾನಗರದಲ್ಲಿ ಊಟವಿಲ್ಲದೆ ಪರದಾಡುವುದನ್ನು ಕಂಡು ತಮ್ಮ ಹೊಟೇಲ್ ಕೆಲಸಗಾರ ಮೂಲಕ ಮಾರ್ಚ್ 27ರಂದು 1000 ಊಟದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಎರ್ಮಾಳು ಹರೀಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ ನಂತರ ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಜೊತೆಗೂಡಿ ಮುಂಬೈಯ ಆರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ “ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಿಚನ್” ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಬಿಸಿದರು.
ಮಾರ್ಚ್ 27ಕ್ಕೆ 1000 ಊಟದೊಂದಿಗೆ ಶುರುವಾದ ಅನ್ನದಾನ ಎಪ್ರಿಲ್ 14ಕ್ಕೆ 9000 ಮುಟ್ಟಿತು.
ಎರ್ಮಾಳು ಹರೀಶ್ ಶೆಟ್ಟಿಯವರ ತಂಡದ ಸೇವಾ ಕಾರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆದ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಎಪ್ರಿಲ್ 14ರಂದು 5000 ಊಟದ ಹೆಚುವರಿ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ತಿಳಿಸಿತು,ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆಹಾರದ ಬೇಡಿಕೆ 16000ದಿಂದ 18000ಕ್ಕೆ ಮುಟ್ಟಿತು.
ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಸಂತಕ್ರೂಸ್ ಬೈಂದರ್ ಪ್ರದೇಶದ ತುಳುವರ 200 ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ರೇಶನ್ ಹಂಚಲಾಯಿತು.
B.E.S.T ಬಸ್ ನಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಊಟದ ಸಾಗಾಟ ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ನಿತ್ಯ 35 ಜನರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಲಾಗದ ಕೆಲಸಗಾರರು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದು,ಇಂದಿಗೆ ಲಕ್ಷಂತರ ಊಟ ಸಿದ್ದವಾಗಿ ಹಸಿದವರಿಗೆ ತಲುಪಿರುತ್ತದೆ. ಊಟ ಅಂದರೆ ಬರೆ ಅನ್ನ ಸಾರು ಅಲ್ಲ ದಿನಾ ದಿನ ಬಗೆ ಬಗೆಯ ತಿನಸು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ, ದಾದರ್ ಚೆಂಬೂರು ಸುತ್ತಲಿನ ಜನರ ಹೊಟ್ಟೆ ತಣಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಆರು “ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಿಚನ್ನಲ್ಲಿ” ಚೋಲೆ ಮಸಾಲ, ವಡಾ ಪಾವ್, ಪಲಾವ್ ಹೀಗೆ ದಿನದ ಒಂದು ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ,
B.M.C ನೀಡಿದ ಬೇಡಿಕೆಯಂತೆ ಸುಮಾರು ಮೂವತ್ತೆಂಟು ಸಾವಿರದಿಂದ ನಲ್ವತ್ತು ಸಾವಿರ ಊಟದ ಕಟ್ಟು ಸಾಗಾಟ ಎರ್ಮಾಳು ಹರೀಶ್ ಶೆಟ್ಟಿಯವ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತದೆ.
ಹರೀಶ್ ಶೆಟ್ಟಿಯವ ಹೇಳುವಂತೆ “ನಾವು ಉಡುಪಿಯವರು, ನಮ್ಮ ಕೆಲಸವೇ ಹಸಿದವರಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡುವುದು”
ಎರ್ಮಾಳು ಹರೀಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಪ್ರಚಾರ ಪ್ರೀಯರಲ್ಲ ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಇರುವ ಸ್ನೇಹಿತ ತಂಡವೂ ಪ್ರಚಾರದಿಂದ ದೂರ ಇರುವವರು ಲೋಕಸಭಾ ಸದಸ್ಯರಾದ ಗೋಪಾಲ್ ಶೆಟ್ಟಿ, ಮುಂಡಪ್ಪ ಪೈಯಡೆ, ರವಿಂದ್ರ ಶೆಟ್ಟಿ, ಡಾ.ಸತೀಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ, ಪ್ರಕಾಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ lic, ಮಂಜುನಾಥ ಬನ್ನುರು, ಸತೀಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಗೋರೆಗಾವ್, ನಿಲೇಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ, ಮಾಜಿ ಕಾರ್ಪೊರೇಟರ್ ಶಿವಾನಂದ ಶೆಟ್ಟಿ, ಕಾರ್ತಿಕ್ ಹರೀಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ, ಗಂಗಾಧರ ಪೂಜಾರಿ, ಭಾಸ್ಕರ ಸಾಲ್ಯಾನ್, ವಿಜಯ್ ಭಂಡಾರಿ, ರತ್ನಾಕರ ಮುನ್ಕೂರು,ಮಹೇಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಪೈಸಾರ್, ಅಜಿತ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಮುಂತಾದವರು ಈ ಸೇವಾ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೈಜೋಡಿಸಿದ ಮಹನೀಯರು.
ಮುಂಬಯಿ ಮಹಾನಗರದಲ್ಲಿ ಹಸಿದವರ ಕಷ್ಟ ನೀಗಿಸಿದ ಈ ಕರಾವಳಿ ಮೂಲದ ಹೋಟೆಲ್ ಉದ್ಯಮಿಗಳಿಗೆ ಮುಂಬಯಿ ನಿವಾಸಿಗರು ಎಷ್ಟು ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿದರೂ ಕಡಿಮೆಯೇ.

ಕಾರಗೆಜ್ಜೆ ಬೆಡಗಿ ವೀಕ್ಷಾಪ್ರಕಾಶ್ ಗಟ್ಟಿ

ಮಂಗಳೂರು(27/2020ಏ): ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ಬಾಲ ನಟ ನಟಿಯರು ಸಾಧನೆಯನ್ನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.ನಟನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಮನಸನ್ನೂ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾರೆ ಅಂತಹ ಪ್ರತಿಭೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಬಾಲ ನಟಿಯು ಒಬ್ಬಳು.
ವೀಕ್ಷಾಪ್ರಕಾಶ್ ಗಟ್ಟಿ ಪಾಣೆಮಂಗಳೂರಿನ ನಂದಾವರದ ಆಶಾಪ್ರಕಾಶ್ ಗಟ್ಟಿ ದಂಪತಿಯ ಪುತ್ರಿ.ಎಸ್.ಎಲ್‌.ಎಂ.ಪಿ ವಿದ್ಯಾಲಯ ಪಾಣೆಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದು,ಓದಿನ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ ಭರನಾಟ್ಯ ತರಗತಿಯನ್ನ ಪಡೆದುಕೊಂಡರು.ತನ್ನ ನಗುಮುಖದಲ್ಲೆ‌ ಎಲ್ಲರ ಮನಸನ್ನ ಗೆಲ್ಲುವ ಇವಳು ನಟನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಳು.ಹರ್ಶಿತ್ ಸೋಮೇಶ್ವರ ಇವರ ನಿರ್ದೇಶನ ದಲ್ಲಿ ಮೋನಿಶ್ ಕುಮಾರ್ ಪಾವೂರು ಇವರ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ತುಳುನಾಡ ಖ್ಯಾತ ಗಾಯಕ ಸಂತೋಷ್ ಬೇಂಕ್ಯ ಇವರ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿ ಬಂದ ಕಾರಗೆಜ್ಜೆ ಎಂಬ ತುಳು ಆಲ್ಬಮ್ ಸಾಂಗ್ ಗೆ ಬಾಲ ನಟ ಅಭಿಶೇಕ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಯ ಜೊತೆ ನಾಯಕಿಯ ಪಾತ್ರವನ್ನ ಮಾಡಿ ಇಡೀ ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೇ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯನ್ನ ಪಡೆದರು.ನಂತರ ಈ ಪುಟ್ಟ ಬಾಲಕಿಯ ನಟನೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಮನಸೋತು ಹಲವಾರು ಆಲ್ಬಮ್ ಸಾಂಗ್ ಗಳು ಇವರ ಕಡೆಗೆ ಬಂದವು.ರಚಿನ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಹಾಗೂ ಅಭಿಶೇಕ್ ರಾವ್ ಇವರ ನಿರ್ದೇಶನದಲ್ಲಿ., ರಕ್ಷಣ್ ಮಾಡೂರು ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ,ಸಂತೋಷ್ ಬೇಂಕ್ಯ ಇವರ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿ ಬರಲಿರುವ ಪುಟ್ಟಕ್ಕ ಎಂಬ ಅದ್ಬುತ ಕಥೆಯುಳ್ಳ ಆಲ್ಬಮ್ ಸಾಂಗ್ ಗೆ ನಟನೆಯನ್ನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ಇದೇ ತಿಂಗಳ ಎಪ್ರಿಲ್ 27ಕ್ಕೆ ರಿಲೀಸ್ ಆಗಲಿದೆ.ನಿರ್ದೇಶಕ ಹರ್ಶಿತ್ ಸೋಮೇಶ್ವರ‌ ಇವರು ಕಾರಗೆಜ್ಜೆ-೨ ಮಾಡಲು ತಯಾರಿಯನ್ನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ಮುಂಬರುವ ತುಳು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಬಾಲ ನಟಿ ಬರಲಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಮಾತುಗಳೂ ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿದೆ.
ಈ ಪುಟ್ಟ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೆ
ಅಭಿಮಾನಿಗಳನ್ನ ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದು‌ ಎಲ್ಲರ ಮನಸನ್ನ ಗೆದ್ದಿದ್ದಾಳೆ.

ಯುಗಾದಿ – ಇಗಾದಿ ವಿಷು – ಬಿಸು, ಲೇಖನ- ಕೆ.ಎಲ್. ಕುಂಡಂತಾಯ

ಯುಗಾದಿ – ಇಗಾದಿ , ವಿಷು – ಬಿಸು
ಲೇಖನ- ಕೆ.ಎಲ್. ಕುಂಡಂತಾಯ
ಹಿರಿಯ ಜಾನಪದ ವಿದ್ವಾಂಸರು.
ಇಗಾದಿ , ಯುಗಾದಿ , ವಿಷು ,ಬಿಸು ಹೀಗೆ ಆಚರಿಸಲ್ಪಡುವ ಹಬ್ಬ , ತುಳುವರ ಮೊತ್ತಮೊದಲ ಹಬ್ಬ “ಸೌರಯುಗಾದಿ” .
ನಾವು ಕೃಷಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿದವರು .ಕೃಷಿಯ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಕಂಡವರು .‌ನಾವು ಬೆಳೆಯುವ ಧಾನ್ಯವೇ ‘ಧಾನ್ಯಲಕ್ಷ್ಮೀ’ ಎಂದು ಪರಿಗ್ರಹಿಸಿದವರು .ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಕೃಷಿ – ಬೇಸಾಯವೇ ನಮಗೆ ಜೀವನಾಧಾರವಾಗಿತ್ತು .ಬೆನ್ನಿದ ಬದ್ಕ್ . ಮುಂದೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಾ ಸಾಗಿಬಂತು .ಪ್ರಸ್ತುತ ಕೃಷಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅವಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ತುಳುನಾಡಿನಾದ್ಯಂತ “ಪಡೀಲ್ – ಹಡೀಲು” ಗದ್ದೆಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಮಣ್ಣು ತುಂಬಿಸಿದ ಫಲವತ್ತಾದ ಪರಿವರ್ತಿತ – ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡ ,ವಿರೂಪಗೊಂಡ ಕೃಷಿಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇವೆ .

ಪಗ್ಗುದ ತಿಂಗೊಡೆ

“ಪಗ್ಗು ತಿಂಗಳ ತಿಂಗೊಡೆ” ಅಂದರೆ “ಪಗ್ಗುಡು ಒಂಜಿ ಪೋನಗ್” ಅಥವಾ ಮೇಷಮಾಸದ ಮೊದಲ ದಿನ ನಮಗೆ ಯುಗಾದಿ . “ಸುಗ್ಗಿ” (ಮೀನ ಮಾಸ)ತುಳು ತಿಂಗಳ ಯಾದಿಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ತಿಂಗಳು .
ವಾರ್ಷಿಕ ಚಕ್ರ ಆರಂಭವಾಗುವುದು ‌ಪಗ್ಗು ತಿಂಗಳಿನಿಂದ .‌
ಕೃಷಿಯೇ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ,
ನಾವು ಮಳೆಯನ್ನು ಆದರಿಸಿ ಬೆಳೆಯ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅಂದರೆ ‘ಕೃಷಿ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡವರು .‌ಸುದೀರ್ಘ ಅವಧಿಯ ಮಾನವ – ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಂಬಂಧ , ಋತುಗಳು ,ಮಳೆ – ಚಳಿ – ಬೇಸಗೆ ಇಂತಹ ಸಹಜ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಶತಮಾನ , ಶತಮಾನಗಳಷ್ಟು ಕಾಲ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ಜೀವನಾಧಾರವಾದ ‘ಬೆನ್ನಿ – ಕೃಷಿ – ಬೇಸಾಯ’ದ ಕ್ರಮವನ್ನು‌ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿದ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಸೂರಿಗಳು ಕೃಷಿಯೇ ಸರ್ವೋತ್ಕೃಷ್ಟವಾದುದು , “ಕೃಷಿ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ದುರ್ಭಿಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲ” ಎಂಬುದನ್ನು ಮನಗಂಡರು .ಆದರೆ ಶತಮಾನ ದಾಟಿ ಸಹಸ್ರಮಾನ – ಸಹಸ್ರಮಾನಕಾಲ ಸಾಗಿ ಬಂದ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ‘ಸತ್ಯವನ್ನು – ದೇವರನ್ನು’ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಕಂಡಿದ್ದರು ಆದರೆ ನಾವು‌ ಅವಗಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ .ಅದರ ಪರಿಣಾಮದ ಫಲವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ – ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ . ಇದು ನಮ್ಮ ವಿಕೃತಿ . ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೇಲೆ ನಡೆಸಿದ ಅಭಿಯೋಗದ ಪರಿಣಾಮ .
“ಯುಗಾದಿಯ ಶುಭನುಡಿ”ಯನ್ನು ಹೇಳದೆ ಬೇರೆ ಏನನ್ನೋ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನಲ್ಲ‌, ಏಕೆ ಪ್ರಾರಂಭ ಮರೆತು ಹೋಯಿತೆ ….? ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ .ಕೃಷಿ ಎಂದು ಬಂದಾಗ ‘ಕೃಷಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿ’ಯ ಅವಗಣನೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇರುವುದು ನನ್ನ ಜಾಯಮಾನ .ಆದರೆ ಅದು ಸತ್ಯವೂ ಹಾದು ತಾನೆ ?
ತುಳುವರು ‘ಇಗಾದಿ – ಯುಗಾದಿ – ವಿಷು – ಬಿಸು’ ದಿನದಂದು ವಾರ್ಷಿಕ ಕೃಷಿಗೆ ಆರಂಭಿಸುವ ಪವಿತ್ರದಿನ . “ನಾಲೆರು ಮಾದಾವೊಡು , ಪುಂಡಿಬಿತ್ತ್ ಪಾಡೊಡು” ಇದು ಯುಗಾದಿಯ ಆಚರಣೆ . ಪಗ್ಗು ತಿಂಗಳ ಮೊದಲ ದಿನ ಹೀಗೆ ಕೃಷಿಯನ್ನು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ‘ಪಗ್ಗುಡು ಪದಿನೆಡ್ಮ ಪೋನಗ’ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಬೇಸಾಯಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ‘ಬಿದೆ’ ಅಂದರೆ ತಳಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ನೇಜಿ ಹಾಕುವ ಸಂಪ್ರದಾಯ .ಈ ನಡುವೆ ಉರಿನ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ , ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ‘ಯುಗಾದಿ ಫಲ’ ಓದುವ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರವಿತ್ತು . ಈಗಲೂ ಕೆಲ ದೇವಳಗಳಲ್ಲಿ ,ಕೆಲವು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಓದುವ ಕ್ರಮ ರೂಢಿಯಲ್ಲಿದೆ . ಸುದೀರ್ಘವಾದ ಯುಗಾದಿ ಫಲದ ಓದುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ರೈತನಿಗೆ ಬೇಕಾದ್ದು ‘ಈ ವರ್ಷ ಎಷ್ಟು ಕೊಳಗ ಮಳೆ ಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು
“ಕಜೆ ಬಿದೆ ಆವ , ಮಡಿ ಬಿದೆ ಆವ ” ಎಂಬ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬರುವುದೇ ಆಗಿದೆ .
ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಓದುತ್ತಾ ಮಳೆ ಇಷ್ಟು ಬರಬಹುದು ಎಂದು ಊಹಿಸುತ್ತಾ ,
ಕೆಲವೊಂದ ಸಂಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ತಳಿ ನಿರ್ಣಯಿಸುತ್ತಿದ್ದು ಮುಂದೆ ಯುಗಾದಿ ಫಲವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದ್ದು ವಿಕಾಸದ ಹಂತ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬಹುದು .
ಆದರೆ ಈಗ ಇದೆಲ್ಲ ಅಪ್ರಸ್ತುತ . ಗಮನಿಸಿ……ಹೇಗೆ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಮಳೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತಾ ,ಸುರಿಯುತ್ತಾ ತೀವ್ರವಾಗುವ ಮೊದಲು “ನೇಜಿ” (ಭತ್ತದ ಸಣ್ಣ ಗಿಡ) ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ , ಮತ್ತೆ ನೆಡುವ ಕಾರ್ಯ ಆರಂಭ ‘ಇದೆ ಬೆನ್ನಿ’ . ಇದಕ್ಕೆ ತೊಡಗುವ ಸುಮುಹೂರ್ತವೇ “ಯುಗಾದಿ – ಇಗಾದಿ ,ವಿಷು – ಬಿಸು” .

ಬಿಸು ಕಣಿ

“ವಿಷು – ಬಿಸು ಕಣಿ” ದರ್ಶನ : ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಮನೆ ದೇವರ ಮುಂಭಾಗ ಮಂಗಲ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಅಂದರೆ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ , ಕನ್ನಡಿ , ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣ , ಪುಸ್ತಕ , ತರಕಾರಿ , ಲಭ್ಯ ಫಲ ( ಗೇರು ಹಣ್ಣು , ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣು ) ಮುಂತಾದುವವುಗಳನ್ನು ಇರಿಸಿ ದೀಪ ಹಚ್ಚಿಟ್ಟು ಇಗಾದಿಯಂದು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಎದ್ದೊಡನೆ ಈ ಮಂಗಲ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುವುದು ಕ್ರಮ . ಈ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರ ತುಳು ನಾಡಿನ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ .
ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಉತ್ಸವ ಆರಂಭವಾಗುವ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲೂ ‘ಕಣೆ’ ಇಡುವ ಸಂಪ್ರದಾಯ , ಯುಗಾದಿ ಫಲ ಓದುವ ಕ್ರಮ ಇಂದಿಗೂ ರೂಢಿಯಲ್ಲಿದೆ .
ಹೆಸರು ಬೇಳೆ ಪಾಯಸ ,ಅದಕ್ಕೆ ಗೇರು ಬೀಜದ ಎಳಸು ಬೀಜದ ತಿರುಳನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು . ಗೇರು ಬೆಳೆಯುವ ಕಾಲ ತಾನೆ ,ಹಾಗಾಗಿ ಅದು ಸುಲಭ ಲಭ್ಯ .
ಯುಗಾದಿಯಂದು ಮನೆಯ ದೈವ – ದೇವರಿಗೆ , ಗುರು – ಹಿರಿಯರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವುದು , ಊರಿನ‌ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ದೇವರ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯುವುದು ನಡೆದು ಬಂದ ಪದ್ಧತಿ .ಇಗಾದಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸುವ ಹಬ್ಬವಲ್ಲ , ಕೃಷಿಗೆ ತೊಡಗುವ ಹಬ್ಬ ಎನ್ನ ಬಹುದು .ಈಗ ಅದರ ಸ್ವರೂಪ ಬದಲಾಗಿದೆ , ಪ್ರಧಾನವಾದ “ಕೃಷಿ – ಬೆನ್ನಿ”
ಮರೆತು ಹೋಗಿದೆ …..!
ಕೃಷಿ ಸಮೃದ್ಧಿ ಮಾತ್ರ ಈ ವರ್ಷದ ಯುಗಾದಿ ಆಶಯಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗುವುದು ಬೇಡ . ರಾಜ್ಯ – ರಾಷ್ಟ – ವಿಶ್ವವನ್ನು ಕಂಗೆಡಿಸಿ ಮನುಕುಲ ಆತಂಕ ಪಡುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿರುವ “ಕೊರೋನ” ವ್ಯಾದಿ ದೂರವಾಗಲಿ ಎಂದು ಈ ಮಣ್ಣಿನ‌ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ನಿಯಾಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸೋಣ .
‘ಇಗಾದಿ – ಬಿಸು’ ಶುಭಾಶಯಗಳು .

Related Post